تو هم تَرک منم تَرک
اینم یه درد مشترک
تو غصه دار من غصه دار
 پس واسه چی بیاد بهار
تو بی چراغ من بی چراغ
کی بگیرد از ما سراغ
تو هم غریب منم غریب
عشقا چی بود به جز فریب
تو حادثه من حادثه
پس کی به ابرا برسه
تو بارونی من بارونی
پس کجا رفت مهربونی
من بی پناه تو بی پناه
کافیه امشب نور ماه
من بی وفا تو بی وفا
چی کار کنه با ما خدا
 من بی فروغ تو بی فروغ
بازم به هم بگیم دروغ ؟

در شهری عاشق شوریده ای بود.بی قرار و بی آرام، دیوانه تمام.

 همه می خواستند بدانند که معشوق کیست؟

 عاشق ، خاک نشین هر کوچه و برزن بود و چشمان خیس اشکش دغدغه عموم را صد چندان می کرد. راستی معشوق کیست؟

برخی رندان گفتند اگر مست شود و از خود برهد نام معشوق را خواهد گفت.

 شبی مهتابی در پیچ و تاب مبهم سایه ها مستش کردند. مست ... مست ... گفتند معشوق کیست؟

جام در انگشت عاشق می لغزید. چشمش پر کشیده بود.

گفت: " مستم ، اما نه آنقدر که نامش را بگویم"